Eraserheads reunion concert ngayong sentenaryo ng Unibersidad ng Pilipinas

Gaya ng maraming kabataan ng dekada 90, naging bahagi ng aking mga karanasan ang mga awitin ng Eraserheads. Minsan ko nang naisulat na “ang mga awitin ng banda ay parang soundtrack ng aking buhay, lalo ng ng aking college life: ‘Minsan’, ‘Sembreak’, ‘Pare Ko’, ‘Yoko’, ‘Overdrive’, ‘Harana’, ‘Para sa Masa’, ‘Tuwing Umuulan at Kapiling Ka’, at marami pang iba.”

Kapag naririnig ko ang kanilang mga kanta, sinusundo ng himig at tinig ng E-heads ang mga alaala ng aking buhay sa Unibersidad ng Pilipinas: ang Kalayaan Residence Hall at mga nakabarkada ko rito, ang mga bakasyon, ang nangagkawala nang college friends; ang masaya ngunit puno ng pakikibaka, makulit at magulong mga kuwentong Peyups; ang mga gunita ng ‘good old days’.

Kaya naman ngayong ipinagdiriwang ang sentenaryo ng UP, isa ako sa mga naghahangad na makitang muling tumugtog nang magkakasama sina Ely Buendia, Raimund Marasigan, Buddy Zabala at Marcus Adoro, na pawang mga taga-UP rin.

Continue reading

Para sa Masa

“Ito ay para sa mga masa,
sa lahat ng hindi marunong bumasa
sa lahat ng masa…”

HINDI AKO si Ely Buendia ng paborito kong Eraserheads; medyo kahawig lang niya ako–kapag nakahiga. Pero gaya ng kanilang kantang Para sa Masa, ang sulating ito ay para rin sa mga masa (pero hindi yung nag-iisip at organisadong masa ni Liza Masa ng Gabriela’t Bayan Muna).

Sa kawalang pag-asa, ang masa’y kumakakapit sa ilusyon. Dahil sa dantaong pagkalugmok at pagkakalublob sa kahirapan, nawawalan sila ng pundasyong masasandalan.

Nang dahil sa lubhang kulang na serbisyo pampublikong dapat na ipagkaloob ng pamahalaang dapat sana’y kumukupkop sa kanila, nanatili ang kawalang kalidad ng edukasyong nakukuha — kung mayroon man –ng kabataang masa. Dahil dito, napipigilan ang paglago ng kanilang kaisipan at nananatiling nahihimbing ang kanilang kamalayan.

Continue reading