Katutaan sa Timog Katagalugan

Putangina!

Yan lang ang nabanggit ko nang mabasa ang balita mula sa Palasyo ng Malakanyang na hiniling ng mga gobernador ng Mindoro, Marinduque, Romblon, at Palawan na isagawa ang Balikatan exercises sa Occidental Mindoro. Tuta/tuta na nga ang ina ng bayan, mga nagpapakatuta at nagpapakaputang ina at ama pa ang mga pinuno ng lalawigan sa Mimaropa!

Bakit gusto ng mga puta-tutang ito na gawin sa aming rehiyon ang Balikatan? Alang-alang raw sa pagsusulong ng “pangmatagalang kapayapaan at kaunlaran.” Pugad daw kasi ng Bagong Hukbong Bayan (NPA) ang Mindoro, na mapanganib sa mamamayan at nakakasama sa ekonomiya.

Ang mga mandirigma ng Inang Amerika na lamang ba ang tanging pag-asa nila? Bakit hindi sila mag-isip at magtrabaho upang maputol ang ugat ng rebelyon?

Putangina talaga!

0 thoughts on “Katutaan sa Timog Katagalugan

  1. Gago pala sila, e. Bakit hindi nila trabahuhin sa halip ang malalang paglabag sa karapatang pantao sa Timog Katagalugan–lalo na sa Oriental Mindoro?

    Minsan tuloy ay mapapasabay ka sa kanta ng The Wuds: “Walang gobyerno sa langit…”

  2. no violent comment. website mo ‘to e…hehehe…initially, i was solid anti-VFA pero when i got to talk with a ranking military official, and inamin niya na sinasadya ng mga officials na hwag tapusin ang rebellion problem kahit very capable ang military na tapusin ito dahil mababawasan ang budget ng AFP kung wala nang rebels, nadismaya na lang ako. parang sige na nga, VFA na. coz me americans daw, nahihiya daw ang mga pinoy soldiers na mag-moro-moro.

    dun naman sa ugat ng rebelyon, opinyon ko, there will always be discontented sectors, no matter what the state of our economy is. but i don’t believe in armed struggle and propaganda. antayin mo, pag naging ombudsman na ako, wala akong patatawarin. ngyaiks! but really, i’m very idealistic. at the same time, optimistic din ako na we can solve the problems using the present system as the framework. we just need a change of men and change in men.

    syet! ba’t di kasi tinanggap ni father bernas ang alok na maging ombudsman. konti na lang sana ang gagawin ko pag dating ng panahon ko. bwahahahaha!!!

  3. limp,

    while i can’t see myself directly participating in the armed struggle, nirerespeto ko ang desisyon ng mga pumili ng marahas na landas tungo sa pagbabago. para sa akin, we must exhaust all means tungo sa common vision natin. at sa balak mo, all i can say is, keep the fire burning–ipansunog natin sa mga walanghiya pagdating ng panahon. sungin ang mga mga corrupt! at sana pag ombudsman ka na, available ka lagi sa interviews sa dyaryo (o news website) ko–kailangang mabasa rin ng mga tao ang ginagawa ng mga taong pumiling ng struggle within the system. 😉

    alex,
    wala eh. sa gusto nilang ‘yan, hindi malayong mas lalala pa ang paglabag sa karapatang pantao sa aming rehiyon! 🙁

  4. ederic,

    cool ka lang din! sabi ko naman sa iyo, dios ng tutang si gloria si bush na dumidios sa bayag niyang kulubot! we may not have the right words pero mabe-blame natin dito ang gobyerno. sila ang nag-uudyok sa ating mag-himagsik ang damdamin.

    putang ina talaga!

  5. di na sana ako magko-comment coz i can’t relate naman e. palibhasa kasi wala akong alam sa mga nangyayari coz i neither watch tv nor read the paper. bukas makapagtanong nga sa iba ng pinagdedebatehan nyo dyan. napaka-ignorant ng labas ko nito e :p

  6. It is true that there will always be those who will never be satisfied in any system; after all, you can’t please everybody.

    But the fact that discontent has translated to armed struggle over a large part of the country means that a substantial portion of the populace finds things too oppressive for themselves not to take up arms.

    It’s no different from the way Bonifacio developed. He was originally for reforms; in fact he was one of the leading organizers of La Liga Filipina, but after seeing the reformist organization’s leader Rizal arrested and exiled, he came to the conclusion that struglle without arms would come to nothing. As John F. Kennedy said, “Those who make peaceful revolution impossible make violent revolution inevitable.”

    With regard to the military solution to the insurgency, we have seen it applied many times–even if only in part–and it has amounted to nothing but sweeping violations of the rights of rural and indigenous communities. Yes, they may unleash their full force, but there will always be armed rebels in any society where people are mostly treated like pigs. The military defeated the Huks with the surrender of Luis Taruc in 1954; but neocolonial domination, social injustice, and corruption in government remained. Eighteen years later the New People’s Army was born.

    In Sweden there are also political oppositionists, but there is no intense armed conflict like what the Philippines has. This is because conditions there are infinitely less oppressive than in the Philippines.

    Of course there is always the possibility of solving the conflict through peaceful means. But chances of it happening under the present administration are almost nil, with the way the government has been conducting itself in the peace talks. Let us look at how it has violated the ceasefire agreement in North Cotabato. Under more rational leaders, like Guingona and Legarda, the peace talks have more than a fair chance.

  7. ederic,
    NakikiPUTANG-INA ako sa iyo! taga Southern TAgalog din kse ako kung kaya nakakarelate ako sa ‘yo. TAga Marinduque ka di ba? SHit sila, dito a sa ST isasagawa ang Balikatan! Kung kwartang sasayangin nila sa lintek na war exercises na yan ay inilalaan na lang nila dun sa mga kawawang MAngyans na nawalan ng tirahan dahil sa tindi ng militarisasyon at paglabag sa karapatang pantao dito sa timog-katagalugan, aba’y di mas maganda! Kung inilalaan na lang kaya nila ang kwarta nating mga mamamayan na yan sa karagdagang badyet nating mga kabataan sa edukasyon, aba’y napuri pa natin sila! Kung …. at marami pang kung…..
    Hindi nakapagtataka kung bakit parami ng parami na ang bilang ng mga mamamayang nag-aalsa at lumalaban.

  8. nakikiisa ako sa sentimiyento mo
    ng pagtutol sa pagpasok ng mga
    kano sa Timog Katagalugan.

    nais ko rin naman kondenahin
    ang paggamit ng salitang
    “PUTANG-INA!” bilang repleksyon
    kawalang paggalang sa pagtataguyod
    ng karapatan ng kababaihan
    at pagpapanatili ng patriyarkal
    na kaayusan at machismong kultura
    pinapanaig ng militarismong pagsasanay.

    maraming salamat.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *