This ringtone is being distributed for free, and it is available in three formats: mp3, wav, and m4r. Download your preferred format after the break.

To download the whole Dapat Tama song in MP3 format, go to GMA News Online.

Delivering my commencement speech at Ipil National High School on March 18, 2013.

Pinaikling bersyon ng talumpating binigkas sa ika-38 palatuntunan ng pagtatapos sa Ipil National High School, Santa Cruz, Marinduque noong Marso 18, 2013.

Sa ating mother supervisor, Ma. Shiela Saet; sa ating principal, Mr. Lino Penaredonda; kay Ninang Delia Ricamara; kay Mrs. Angie Portento Padilla at sa nariritong school heads ng ibang national high schools; mga minamahal nating guro ng Ipil National High School at Ipil Elementary Schoool; sa ating barangay captain at sa kanyang konseho; PTCA officials; mga magulang; mga kaibigan; at higit sa lahat, sa mga magsisipagtapos: isang pinagpalang umaga sa inyong lahat!

Parang kailan lang, kami ng mga ka-batch ko ang nasa inyong lugar at naghihintay na mapagtibay ang aming pagtatapos. Siyempre, masaya dahil sa wakas, natapos ang isang yugto ng aming pagsisikap at maipagmamalaki ng aming mga magulang na nairaos na kami nila sa high school. Pero gaya ng lahat ng pagtatapos, may bahid din ng lungkot dahil maaaring magkahiwalay na kami ng aming mga kaibigan, mami-miss ang mga crush na ‘di na masisilayan — aminin n’yo, kayo rin — at siyempre, ang masasayang sandali kasama ang mga mahal nating guro. Patok sa batch namin ang mga life and love advice ni Ma’am Nancy De Luna-De los Santos. Sa kaso ko, siyempre’y na-miss ko ang laging pagkonsulta kay Ninang Delia at ang reviews namin ni Ma’am Jocelyn Rey para sa Math Olympiad. Pero talagang lumilipas ang panahon, at ngayo’y nagbabalik ako bilang isang senting alumnus.

Nung tinanggap ko ang paanyayang magsalita sa inyong pagtatapos, tinanong ko ang aking kasintahan kung ano sa palagay niya ang magandang ibahagi ko sa inyo. Iminungkahi niyang banggitin ko ang kahalagahan ng pagpapatuloy ng edukasyon, lalo na ang ligaya at ang mga benepisyong kaakibat nito. Tama siya. Masayang magpatuloy sa pag-aaral dahil hindi natutuyo ang balon ng karunungan at laging may mga bagong kaalaman na maaari nating tuklasin. May pakinabang ang ibayong edukasyon. Binubuksan nito ang napakaraming pintuan — pati nga rin bintana — ng mga oportunidad. Maaari nitong baguhin ang ating buhay at ihatid tayo sa ating mga pangarap. Kung hindi dahil sa edukasyon, marahil ay wala ako sa harapan ninyo ngay-on. Baka ako’y nagapailiiliod laang dyan sa tabi-tabi.

Kaya nga maging ang ating pamahalaan ay nagsisikap na pagbutihin pa ang edukasyong ipinagkakaloob sa kabataang Pilipino. Ipinatutupad ngayon ng gobyerno ang K to 12 system sa paniniwalang ihahanda nito ang mga kabataan upang mula sa inyong hanay ay umusbong ang mga lider para sa bagong henerasyon.

Sabi ni Pangulong Noynoy Aquino:

“Naninindigan pa rin po tayo sa ipinangako nating pagbabago sa edukasyon: ang gawin itong sentral na estratehiya sa pamumuhunan sa pinakamahalaga nating yaman: ang mamamayang Pilipino. Sa K to 12, tiwala tayong mabibigyang-lakas si Juan dela Cruz upang mapaunlad — hindi lamang ang kanyang sarili at pamilya — kundi maging ang buong bansa.”

Sa ilalim ng bagong sistema, magiging 12 taon na ang basic education sa bansa: anim sa elementary, apat sa junior high school, at dalawa sa senior high school. Siyempre, kapag may mga pagbabago, normal na tayo’y manibago. Maliban sa mga may punto namang pag-aalinlangan sa kahandaan ng gobyerno sa bagong sistema, inirereklamo rin ng ilan ang karagdagang mga taon. Kandakuba na ngani ang mga nanay at tatay natin sa pagpapaaral sa atin, aba’y mas lalo pang matagal. Ay yano naman.

Ang sagot ng gobyerno, ang Pilipinas daw ang huling bansa sa Asya at isa sa tatlo na lamang sa mundo na 10 years laang ang kailangan bago makapasok sa unibersidad.

Ayon pa sa pamahalaan, sa senior high school, ang mga subject na kukunin ng isang estudyante ay ayon na sa career path na gusto niya. At  kapag natapos ng isang estudyante ang senior high school, sapat na ito para siya ay makapagtrabaho. By that time, OK na ang kanyang skills para makapasok sa industriyang pinili niya. ‘Yung iba naman,  pwede pang magtuloy sa unibersidad, at ang iba kung gusto at may kakayanan, maaaring magnegosyo.

Sa K to 12, ginagamit ang mother tongue o ng taal na wika — ‘yung salitang kinalakhan ng isang bata: sa kaso natin, itong Tagalog na ginagamit sa atin dito sa Marinduque. Tama laang naman, kasi kaya tayo nag-aaral ay para matuto. Eh, paano tayo matututo kung ang wikang gagamitin natin sa pag-aaral, kailangan pa rin nating aralin? Under K to 12,  inaasahang sa Grade 1 ay makapagbabasa na ang isang bata gamit ang kanyang mother tongue.

Bago pa lang ang K to 12. Magandang pag-aralan at unawain natin ang sistemang ito at tumulong na ipaliwanag ito sa mga magulang at mga kapatid natin.

Samantala, nais kong gamitin ang pagkakataong ito para makapagbahagi na rin ng ilang aral sa buhay na natutunan ko sa may 18 na rin palang nakalipas mula nang magtapos ako rito sa Ipil National High School.

Huwag bumitaw sa pananampalataya sa Diyos. Pagtungtong natin sa kolehiyo, mai-expose tayo sa iba’t ibang ideya. Lalawak ang ating isipan, ngunit ‘di dapat manghina ang ating pananampalataya dahil ito ang nagsisilbing lakas na bumubuhay sa atin. Sa UP, iba’t iba ang mga tao. Maraming magagaling. May ilang hindi naniniwala sa Diyos. Pero nung first year ako, lalong tumibay ang pananampalataya ko nang minsang makita ko sa simbahan ‘yung isa sa pinakamahuhusay na professor ko na nakaluhod at nagdarasal. Isang matalinong taong maraming alam na ‘di mo aakalaing mananampalataya, pero nanatili palang tapat sa Panginoon sa kabila ng marami niyang natamong karunungan at karanasan.

Kaugnay nito, manatiling mapagpakumbaba. Huwag isipin kahit kailan na dahil sa galing mo, sa narating mo, sa dami ng kwarta mo, sa hitsura mo (maigi laang at wala ako nito), o sa dami ng nakakakilala sa ‘yo, ay espesyal ka na at angat sa ibang tao. Huwag maging mayabang. Hindi ka espesyal. Isa ka lang nilalang ng Diyos. Isa ka lang maliit na tuldok ng buhay sa sangkalawakan. May kuwento tungkol sa bagong Santo Papa, si Pope Francis. Matapos na mapili siyang bagong Santo Papa, tinanggihan niya ang espesyal na sasakyan at sumabay sa mga kardinal. Siya rin ang personal na nagbayad ng bill niya sa hotel na tinirhan niya bago siya mapili.

Sabi ng paborito kong kanta sa simbahan, “Walang sinuman ang nabubuhay para sa sarili lamang. Tayong lahat ay may pananagutan sa isa’t isa.” May pananagutan tayo sa ating bayan at sa ating kapwa. Sabi nga ni Mayor Joseph Santiago sa palabas naming “Bayan Ko” sa GMA News TV 11, ang problema mo, problema nating lahat. Hindi masamang makisangkot. Sa trabaho, mayroon kaming proyektong YouScoop, kung saan nabibigyan ng pagkakataon ang mga manonood na ‘di lamang makisali sa pagbabalita, kundi magpakita rin ng mga napupuna nila sa lipunan. Mahalagang  tingnan natin ang epekto sa bansa ng mga ginagawa natin. Ipaalala natin sa ating mga magulang na ang desisyon nila, halimbawa, sa darating na eleksyon, Dapat Tama.

Speaking of mga magulang, pahalagahan sila habang sila’y narito pa. Minsa’y nag-comment ako sa blog ni KC Concepcion, anak ni Sharon Cuneta,  nang mag-post siya tugkol sa reunion nila ni Gabby Concepcion. Kako, ang parents ay parang promo: offer is good while supplies last. Maaga akong nabawasan ng supply. Nawala si Papa noong baby pa ako. Binawi ni Lord si Mama sa isang aksidente sa dagat bago ako magkolehiyo. Pero nakarating pa rin sa akin ang dala niyang application sa scholarship na nagpaaral sa akin sa UP. Patapos na ako nang kunin din ang lolo ko. Pero tinirhan pa rin ako ni Lord ng supply: naito pa ang lola ko, si Nanay Diding, at nadadalaw-dalaw ko pa siya. Sana ipagkaloob ng Diyos na matagal ko pa siyang makasama.

Hindi permanente ang mga relasyon, lalo sa sa maagang kabataan. Sa buhay, may ilang kai-biga’t kaibigan kang kasama mo ngayon, pero posibleng layasan ka bukas. Balang araw, tatanungin mo ng iyong sarili: bakit ngani baga ako dead na dead sa kanya? Wala kang maisasagot, at mapapatawa ka na laang.

Magbasa. Mula pa noong bata ako, lahat ng babasahin, pinapatulan ko: komiks, libro, magazine, diyaryo, websites, songhits, at pati polyeto ng iba’t ibang relihyon. Sa pagbabasa, marami kang malalaman. Para ka na ring nakarating sa maraming lugar. At kapag kaya na ng powers ninyo, maglakbay. Nakakapagod, pero nakapagpapayaman ng karanasan ang pagbiyahe sa iba’t ibang lugar.

Sa buhay, darating ang kasawian at mga pagkakamali. Gawin itong hamon para patuloy na lumaban sa buhay. Sobrang sakit nang mawala si Mama. May mga pagkakataon sa dorm  noon na napapaiyak na laang ako kapag nakikita ‘yung ibang estudyante na binibisita ng mga pamilya nila. Pero iniiyak ko na laang. Dahil kung sumuko ako, sabi ko ngani ay baka nagapailiiliod laang ako ngay-on. Ganyan din sa mga pagkakamali. Kapag naitama ito, pwedeng maging tungtungan sa lalong pag-abot ng mga pangarap.

Panghuli: Mangarap ka. Pamagat din ‘yan ng pelikula nina Kapusong Mark Anthony Fernandez at Claudine Barretto na pinanood ko ang shooting sa UP noong freshman ako. Hindi ko itinitigil ang mangarap. Libre naman, saka ang mahalaga, ‘yung wala kang inasagasaan. At kapag nangangarap ako, inataasan ko na. Para kung bumagsak man ako, medyo mataas-taas pa rin ang bagsak. 

Maraming salamat po at congratulations ulit sa Batch 2013 ng Ipil National High School.

Is the Philippines ready for a drama that tackles issues such as corruption, bureaucracy, malnutrition, illegal logging, and political dynasties?

We find out this March, when GMA News TV launches its first original series and most ambitious project to date — Bayan Ko.

Inspired by the life of Jesse Robredo as well as the social realist films of director Lino Brocka, Bayan Ko tells the story of newly elected Mayor Joseph Santiago — who sets out to make a difference in the fictional town of Lagros.

The idealistic mayor, played by Rocco Nacino, faces roadblocks at every turn. He discovers a bunch of wayward employees have turned the municipal hall into a boarding house and, worse, have been making under the table deals at every turn. He must learn to lead lazy and uncooperative municipal employees and change the mindset of a mendicant populace.

But his efforts to fight corruption — both petty and large scale — are blocked by a political dynasty led by Governor Antonio Rubio and Congressman Anton Rubio, played by father-and-son tandem Pen and Ping Medina.

Indie film princess Mercedes Cabral the powerful contractor, LJ Reyes the mayor’s chief of staff, while Betong Sumaya and Love Anover take on roles as slacker municipal employees.

Bayan Ko tackles serious matters with a touch of comedy — and an unexpected romance — but its primary goal is to bring political and social issues closer to the heart of regular viewers.

“We hope that through Bayan Ko, voters realize that good governance is not only possible but crucial to our progress and start to demand better performance from the officials they elect,” says News TV channel head and Bayan Ko creator Nessa Valdellon.

Bayan Ko, a groundbreaking television project and GMA News TV’s 1st original series, is shot entirely on high definition and unlike most television dramas, goes through the color grading process. The six-part series was directed by Adolfo Alix Jr., produced by Eliza Zamora Solis, and written by Rodolfo Vera. It airs Sundays at 6:30 PM starting March 10, on Channel 11.

Naging sunud-sunod na ang pagbabalita nito ng iba’t ibang major international news organizations. Maya-maya pa, nabasa ko sa website ng Vatican Radio ang buong pahayag ng Santo Papa.

Ang kanyang katandaan at humihinang pangangatawan ang nagtulak kay Pope Benedict XVI para magbitiw.

“After having repeatedly examined my conscience before God, I have come to the certainty that my strengths, due to an advanced age, are no longer suited to an adequate exercise of the Petrine ministry,” ani Pope Benedict sa kanyang pahayag.

Halos 600 taon na ang nakalilipas mula nang may nagbitiw na Santo Papa, ayon kay Dr. Donald Prudlo, Associate Professor of History sa Jacksonville State University sa Alabama, USA . Nagbitiw raw noon si Pope Gregory XII para tapusin ang matinding pagkakahati-hati sa Simbahang Katoliko.

Nagpahayag ng pagkagulat, kalungkutan at pagpapasalamat si Luis Antonio Cardinal Tagle, Arsobispo ng Maynila, sa pagbibitiw ni Pope Benedict XVI. Ang Palasyo ng Malacanang naman, nakikiisa sa panalangin at simpatiya.

Matapos pumutok ang balita, kanya-kanyang reaksyon ang mga Pilipino sa Internet. Nangingibabaw siyempre ang pagkagulat. Mayroong kinabahan at naalala ang umano’y propesiya hinggil daw sa huling Santo Papa at katapusan ng daigdig. Mayroon ding ilang pakiramdam ay mga pantas at sadyang galit sa Simbahang Katoliko. Kung anu-ano ang sinabi tungkol sa Simbahan at sa Santo Papa. May iba pang inalala ang RH bill at ininsulto ang Catholic Bishops Conference of the Philippines.

Para sa akin, bagama’t talagang nakakagulat, kahanga-hanga ang ginawa ng Santo Papa. Niyakap niya ang katotohanan at kinilala ang kanyang kahinaan. Mahirap para sa isang karaniwang tao ang kusang-loob na tumalikod sa kapangyarihan. Ngunit para kay Pope Benedict XVI, mas matimbang ang paglilingkod. At dahil ‘di niya kayang gampanan nang buong-buo ang kanyang tungkulin, minabuti niyang bumaba na lamang.

Ang nagpapakababa ay itataas. Naniniwala akong gaya ng kanyang mentor na si Pope John Paul II, magiging mataas din ang kalagayan ni Pope Benedict XVI sa kasaysayan ng Simbahan.

(Unang nalathala sa Pinoy Gazette noong Pebrero 24, 2013)

Sabi nga sa tweet ng isang [cyber]friend ko, “There’s something so dated in the term ‘cyber’”.

So ‘yun. Dahil sa new name, sana’y maging mas madalas din itong magkaroon din ito ng new content.

Sa mga maraming inaanak at reregaluhang mga kaibigan, katrabaho’t kamag-anak, makabubuting maghanda na maaga pa lamang. Bago maging siksikan at punuan ang malls dahil sa Kapaskuhan, magandang sa unang bugso ng bonuses ay makabili na’t unti-unti nang makaipon ng mga panregalo.

Kung mahilig kang bumiyahe’t sa bakasyon ay may naispatan kang souvenir na sa tingin ninyo ay magugustuhan ng isa sa mga balak mong regaluhan, kahit malayo pa ang Pasko’y puwede mo na itong bilhin, ibalot at itago.

Sa pagbibigay ng regalo, mahalagang isipin kung magagamit ba ng pagbibigyan ang mga bagay na matatanggap nila.

Karaniwang ipinamimigay na regalo at pasalubong ang keychain. Magandang isipin: ilang keychain na kaya ang pag-aari ng isang tao, at ilang ganito ang kailangan niya? May mga taong gaya ko na mahilig mangolekta ng mugs. Pero dapat alamin kung may partikular na uri, hitsura, o laki ng mug na kinokolekta niya. Kung ref magnet naman, ang iniipon ba niya ay ‘yung galing lang sa mga lugar na napuntahan niya, o OK din lang kung galing sa biyahe ng mga kaibigan niya?

Marami ring namimigay ng picture frame. Sa panahon ngayon ng digital camera, Instagram, at umuuso na ring digital photo frames, may mailalagay pa kayang mga printed photos ang tatanggap nito? Kung magbibigay ka ng bookmark, alamin muna kung mahilig magbasa ng aklat ang makatatanggap. Kung balak mo naman ay protective cover ng cellphone, dapat sigurado ka sa unit ng phone na ginagamit niya.

Sa pagbili naman ng regalo para sa mga bata, ang payo ng mga eksperto’y isaalang-alang ang edad, interes at kaligtasan ng tatanggap. Pag-isipan din ang mensaheng maaaring ipahatid sa mga murang isipan ng mga kabataan ng mga regalong ibibigay natin. Tanungin natin ang ating mga sarili, halimbawa, kung ang pagbibigay ba ng mga laruang baril-barilan ay makakatulong sa pagsusulong ng isang mapayapang lipunan. O kaya naman, ang mga manikang nagpapakita sa kabataang buntis ay ‘di kaya magturo sa kanila na ayos lamang ang teenage pregnancy?

May mga pagkakataon ding sa halip na laruan, damit, o iba pang mga bagay, baka mas makakatulong kung cash na lamang ang ibibigay. Anu’t anuman, gaya ng laging sinasabi, anuman ang regalo, ang pinakamahalaga’y naalala natin sila.

(Unang nalathala sa Pinoy Gazette noong Disyembre 9, 2012)

My cousin Andrew Wolff is the Philippines’ representative to Mr. World 2012. Help him win the competition’s multimedia award by liking the Mr World – Philippines page on Facebook.

Andrew’s bio on the Mr. World website:

Andrew describes himself as an extremely competitive person, with an intense interest in business and sport. Andrew is part of the Philippine national rugby union team, playing as a flanker. His proudest achievement was beating South Korea to book their place in the 2013 Rugby World Cup Sevens Final in Moscow, the first time the Philippines has done so.

In his spare time Andrew likes to play the violin, football, and badminton. His ambitions for the future are to become an established sports event organiser, building on his current business he has set up, and also to finish his degree in Finance. His personal motto is “Never give up on your dreams.”

Hindi na ako magkukunwaring back-to-blogging post ito. Baka kasi sa isang buwan na naman masundan ang post na ito. Napadaan lang ako dahil nitong mga nakalipas na araw ay may mga pagkakataong naiisip itong blog ko, ang Tinig.com, ang iba pang mga gawain ko noon online.

Naaalala ko ang mga dating mambabasa, ang mga naging cyberfriends, at ang masayang pamayanan ng blogging bago mapuno ng Google Adsense ang ating mga pahina at kunin ng Facebook at Twitter ang malaking bahagi ng mga araw natin.

Naaalala ko ang blogging noong panahong ito’y parang personal journal na talaan ng mga nangyari sa nagdaang mga araw kung saan nahuhulma’t ginagawang mga salita ang mga mapagpalayang buntung-hininga.

Nangungumusta lang ako’t nagbabakasakaling nariyan pa kayo. Nakaka-miss din minsan ang kuwentuhan. ‘Yung parang close tayo kahit sa una’y ‘di n’yo ko kilala’t ‘di ko rin naman kayo kilala.

Wala namang major major changes sa buhay ko ngayong taon, liban sa pagpapalit ng trabaho. Naalala n’yo pa ‘yung isang post ko noong nasa Singapore ako? Ikinuwento ko riyan ang training ko bilang bagong search editor sa Yahoo! Philippines. Pagkalipas nang mahigit tatlong taon, dahil sa mga pagbabago sa Yahoo! sa buong daigdig ay kinailangan kong umalis doon. ‘Di ko na nga madalas masuot ngayon ang sangkaterbang purple shirts ko.

Nagpahinga ako nang sandali at pagkatapos ay bumalik sa Kapuso Network. Sabi ko nga, I’m back where I belong. Naaalala ko tuloy ‘yung lumang theme song ng istasyon: “It’s a good feeling to know where you belong / It’s a good, good feeling, to know where your friends are…”

Simula noong huling bahagi ng Setyembre, social media manager na ako sa GMA Network. Ang team ko ang humahawak sa Twitter at Facebook ng GMA News. Sana i-follow at i-like n’yo kami, at panoorin ang videos namin sa YouTube, lalo na ‘yung mga na-miss n’yo sa TV. Kung may balita kayo, huwag mag-atubiling ipadala sa YouScoop.

Ilang buwan na rin akong ‘di umuuwi sa Marinduque. Noong birthday pa ni Nanay Diding ‘yung last na uwi ko. Sana’y makalusot ako ngayong Pasko o Bagong Taon kung ipahihintulot ng pagkakataon.

Ang UP naman, paminsan-minsa’y napapasyalan ko pa rin kahit dalawang sakay ang layo sa bahay. Baka sa susunod na linggo, makapunta na naman ako sa pamantasang hirang.

Kayo? Kumusta na kayo?

Siyanga pala, ‘yang lalaki sa larawan sa taas ay hindi si Lee Min Ho — na narito sa Pilipinas ngayon para sa Bench. Ako lang ‘yan sa isa sa mga biyahe namin ni M. Ikukuwento ko sa inyo ang tungkol diyan sa mga darating na araw.

Social media producers

The job in a nutshell: We’re looking for young, internet-savvy journalists who can produce news and multimedia content for our social media properties.

Qualifications:

• Excellent writing skills in English and Filipino
• Has experience in news gathering and news writing
• Familiar with the latest trends in online journalism, social media, and user-generated content
• Is a team-player and a people person
• Creative; can think of different ways of telling a story using multimedia tools like video, photos, audio, or interactive applications
• Is capable of meeting deadlines under minimal supervision

The position is full-time and based in Quezon City, Metro Manila, Philippines.

Interested applicants may send their resume, letter of intent, and writing samples in English and Filipino to Ederic Eder, social media manager for news, at epeder@gmanetwork.com.

Web Developer

GMA News Online, the official website of GMA News and Public Affairs, is looking for a junior web developer.

Job Summary:

• Develop database-driven applications based on user requirements or design specifications
• Maintain and enhance existing application systems
• Document and perform testing of these systems

Qualifications:

• Bachelor’s degree in Computer Science, Information Technology, Computer Engineering, or related field from a reputable school
• Capable of developing web applications
• Must be knowledgeable in integrating applications with SQL-based databases (MySQL)
• Must be knowledgeable in several of the following programming language: PHP5, HTML5, Javascript
• Preferably with prior knowledge in the operation of Linux-based systems
• Knowledge in the following is a plus: MVC frameworks, widget development, CMS and plugin development
• Must possess good communication (oral and written), interpersonal, organizational, and presentation skills
• Should be proactive and able to work with minimal supervision
• The position is full-time and based in Quezon City, Metro Manila.

Interested applicants may send their resume and letter of intent to Candice Montenegro at candice.montenegro@gmanews.tv.

Web Designer/Graphics Artist

GMA News Online, the official website of GMA News and Public Affairs, is looking for a senior graphics artist and web designer.

Job Summary:

• Conceptualize and execute visual assets required by GMA News Online
• Produce webpage studies, wireframes, and other front-end modifications

Qualifications:

• Bachelor’s degree in Information Design, Fine Arts, Multimedia Arts or related field from a reputable school
• Must have at least two years of experience designing websites
• Must possess good communication (oral and written), interpersonal, organizational, and presentation skills
• Should be proactive and able to work with minimal supervision
• Must be able to work under time pressure and meet strict deadlines
• This position is full-time and based in Quezon City, Metro Manila.

Interested applicants may send their resume and letter of intent to Candice Montenegro at candice.montenegro@gmanews.tv.

More and more viewers are turning to State of the Nation with Jessica Soho on GMA News TV as their nightly news authority.

By providing depth and context to the headlines, State of the Nation earned a Certificate for Creative Excellence at the 2012 US International Film and Video Festival (USIFVF). Its anchor, Jessica Soho, was chosen as Reader’s Digest’s Most Trusted News Presenter for 2011 and 2012 and Comguild’s Most Outstanding News Presenter for this year.

State of the Nation has made a mark for getting first and exclusive interviews: breaking the silence of figures such as DILG Undersecretary Ronaldo Puno the day he resigned. It has seen no less than the President of the Philippines, Noynoy Aquino, answer tough questions a day after his State of the Nation address in 2011.

The latest in its roster of exclusive interviews is Moro National Liberation Front (MNLF) founding Chairman Nur Misuari the day the Bangsamoro Framework Agreement was signed. Soho’s interviews promise only one thing: at the end of the day, viewers are sure to gain added knowledge and a wider perspective.

Tagged by viewers as the intense Q&A portion of the show, State of the Nation with Jessica Soho’s remote reports differ from others because of the anchor’s signature banter with reporters on site. The public can trust Soho to ask the right questions and reporters to be ready with well-researched answers.

The newscast also blazes the trail for insightful enterprise stories in its GMA News Investigates and Assignment Pilipinas segments.

State of the Nation with Jessica Soho is tougher, smarter, and more curious — all in the name of GMA News and Public Affairs’ Serbisyong Totoo. Don’t miss it week nights at 9 PM on GMA News TV Channel 11.