Pero siyempre, ang pinakamahalagang bahagi ng pelikula ay ang pagkakasali ni Harry sa Tri-Wizard competition. Sa paligsahang iyon, muling nakita kung anong klaseng tao si Harry: sa halip na unahin ang sarili, lagi niyang pinipilit na makatulong. Tiyak na masaya ang mundo kung lahat tayo ay tulad ng batang ito.

Sa mga hindi pa nakakapanood, panoorin ninyo. Siguro naman, ngayo’y hindi na ganoon kasikip sa mga sinehan. Kahit magkaiba ang direktor, tulad ng Harry Potter and the Prisoner of Azkaban, “madilim” ang pelikulang ito. Parang laging may ulap na nakalambong. Pero sobrang nakakatawa ang mga nakakatawang eksena, at nakakakaba ang mga kahindik-hindik na tagpo. At kahit malaki na ako, medyo natakot ako sa una sa hitsura ng nagkatawang taong si Voldemort. Sumiksik nga ako kay Mhay, eh.

Maraming nanghinayang sa hindi pagkakasama ng ilang tagpo at karakter mula sa aklat. May mga pagkakaiba rin sa hitsura, halimbawa, ng mga karakter na inilarawan sa libro at sa kinalabasan nila sa pelikula. Sayang nga naman. ‘Yun ang isang limitasyon ng pelikula. At di tulad ng mga nauna, hindi masyadong naipakilala ang mga karakter. Parang inaasahan ng mga gumawa na napanood mo na ang tatlong naunang pelikula, o nabasa mo na ang aklat. Sabagay, mas masarap talaga kung nabasa mo na yung libro.

Harry Potter and the Half-Blood Prince (from Wikipedia)

Duda akong meron sa inyong hindi pamilyar sa kuwento ni Harry Potter–paano’y bukod sa anim na mga libro ay may tatlong pelikula nang nagsasalaysay ng kanyang kasaysayan. Pero sa mga matagal na nagbakasyon sa Pluto, si Harry Potter ay isang batang wizard na nagpapalipat-lipat sa ating mundo at sa mundo ng mahika. Ulila na siyang lubos kaya kapag nakabakasyon siya sa Hogwarts, ang paaralan ng mga batang may kapangyarihang tulad ng sa kanya, nakikitira siya sa bahay ng tiya niyang ordinaryong tao. Ang kanyang mga magulang ay pinatay ng isang alagad ng kadiliman — si Lord Voldemort, na ang pangalan pa lamang sapat na upang manginig sa takot ang marami sa mga kauri ni Harry Potter.

Pero iba ang ating bida. Siya ang itinuturing na mortal na kaaway ng masamang si Voldemort. Nakaligtas kasi siya sa nakamamatay na sumpang ipinukol ng Dark Lord sa kanya at sa kanyang mga magulang. Bagamat ang kanyang mga magulang ay nasawi, si Harry Potter ay iniligtas ng pagmamahal ng kanyang ina. Nabuhay siya at isang pilat sa noo lamang ang naging palatandaan ng mapait na karanasang iyon.

Nang sinisimulan ko nang basahin ang aklat, naramdaman kong parang muli kong nakasama ang ilang kaibigang ilang panahon ko ring di nakita at nakausap. Nakakatuwang muling mabasa ang mga pamilyar na karakter — sina Harry Potter, ang mga matatalik niyang kaibigang sina Ron at Hermione, at ang mundong kanilang ginagalawan. Ganyan kahusay ang panulat ni Rowling. Ang mahikang nilikha niya sa kuwento ni Harry ay tila may kapangyarihang tumatagos sa ating daigdig upang pansamantala tayong dalhin sa loob at labas ng Hogwarts. Sa ating imahinasyon, nabubuhay at nagkakatotoo si Harry Potter at ang kanyang mga kaibigan.

Kakaiba ang ikaanim na aklat. Ito ang pangalawa sa huli sa serye ng pitong aklat, kaya naman malaki ang papel na ginagampanan nito sa paghahatid sa atin sa kasukdulan ng kuwento ni Harry Potter. Dito natin nasasaksihan ang paglaki at paggulang ng mga batang tauhan. Kasabay ng pisikal nilang paglaki, unti-unti nilang nararanasan ang mas matitinding pananagutan at mas mabibigat na pakikipagsapalaran.

Sa ikaanim na aklat, mas mapapalapit si Harry Potter sa kanyang dakila at makapangyarihang tagapag-alaga, si Albus Dumbledore na pinuno ng Hogwarts. Dito’y lulunurin tayo ng mga eksena ng pagmamahal at pagkalinga at di-matitibag na katapatan.

Isasalarawan din ng ikaanim na aklat ang matiwasay na pagtanggap sa pag-iisa at pagpapakatatag sa kabila ng paglisan ng mahal sa buhay. Gayundin, ipakikitang ang kadakilaan ng isang tao ay susukatin sa kung paano niya ginugol ang kanyang buhay at kung paano siya nakitungo sa kanyang kapwa.

Si Harry at ang kanyang mga kaibigan ay mahaharap din sa kumplikadong usapin ng tunggalian sa pagitan ng pag-ibig at pagkakaibigan at pag-ibig at pakikipagsapalaran.

Gaya ng dati, nakakaaliw at exciting ang mga pahina ng kuwento ni Harry Potter. Sa aklat na ito, mas marami ang mga eksenang may kilig at madamdamin. Ngunit ang pinakamahalaga sa lahat, itinatampok nito ang pagkakaibigang walang iwanan — na minsa’y sa mga istorya lang matatagpuan — at ang patuloy na pagpupunyagi ng kabutihan laban sa kasamaan.

Harry Potter and the Prisoner of Azkaban (from Wikipedia)

Isa siyang batang ulilang lubos na nakikitira lamang sa maliit na espasyo sa ilalim ng hagdanan ng bahay ng kanyang mga kamag-anak. Payat, malabo ang mga mata, at may pilat na hugis-kidlat sa kanyang noo, agad siyang kaaawaan ng sinumang makaalam ng kanyang buhay. Inaapi at binabalewala ng mga dapat sana’y nagmamahal sa kanya, laking gulat niya nang malamang sa ibang mundo pala’y sikat na sikat at kinagigiliwan siya ng marami.

Sa daan pa lamang papunta sa mundong kinabibilangan niya, nakilala na ni Harry Potter ang mga bagong kaibigan. Pagdating sa Hogwarts University, naranasan niya ang pagkalinga at pagmamahal mula sa mga tunay na kaibigan ng kanyang ina at ama. Ngunit kagaya ng halos lahat ng kuwento, makakaharap din niya ang mga kontrabida.

Kasabay ng pagkakatuklas sa masaklap na kapalaran ng kanyang mga magulang, natagpuan din niya ang kanyang sariling mga lakas at kahinaan. Sa paglipas ng mga araw, patuloy niyang nililinang ang kanyang kakayahan sa iba’t ibang bagay.

Puno ng salamangka, sorpresa at tuwa ang kuwento ni Harry Potter, kaya naman patuloy natin itong sinusundan.

May mga ilang noo’y nagtaas ng boses at nagpalaganap ng mga maling impormasyon tungkol kay Harry Potter at sa lumikha sa kanya. Anila, ang kuwento raw ni Harry ay nagpapakalat ng “black magic.” May sa demonyo raw ang awtor ng aklat. Hindi raw ito dapat panoorin ng mga Kristyano.

Sa muling paglibot ng kuwento ni Harry Potter sa mga pinilakang tabing sa buong mundo ngayong buwan, siguradong muling lilitaw ang mga ganitong katawa-tawang alegasyon. Pero ang mga ito’y di na lang dapat pansinin.

Oo nga’t kadalasa’y may kapilyuhan sina Harry at ang kanyang mga kaibigan, ngunit sino sa atin ang hindi naging makulit o matigas ang ulo sa isang panahon ng ating kabataan?

At paanong ang isang kuwentong nagtuturo ng pagmamahal, pakikipagkaibigan, at pakikipaglaban sa mga kampon ng kadiliman ay magiging ahente ng kasamaan? Hindi ba’t ang mga ito’y katangiang maka-Diyos? Bukod pa rito, dapat bang itakwil ang isang aklat–at pelikula–na muling humikayat sa mga kabataan ng daigdig na magbasa?

Isa sa mga dahilan kung bakit paborito ko si Harry Potter ay sapagkat iniligtas siya sa kamatayan ng kapangyarihan ng pagmamahal ng kanyang ina. Hindi katakataka, sapagkat ang lumikha kay Harry ay isang inang mag-isang itinaguyod ang kanyang mga anak.

Sa ikatlong pagbabalik ni Harry Potter, matatagpuan niya ang isang taong gaganap ng isang napakahalagang papel sa kanyang buhay. Pupunan ng taong ito ang mga hungkag na puwang sa kanyang pagkatao at kasaysayan. Napakasuwerteng bata.

Muli natin siyang samahan sa kanyang mundong makulay, masaya, at minsa’y nakakatakot pero ngunit laging kapanapanabik.

Nakapanood na ba kayo?

Hindi rin ako masyadong adik sa Harry Potter, ano po?

Actually, Harry Potter and the Order of the Phoenix (Book 5) na ang binabasa ko ngayon. E-book pa rin ito. Palpak kasi ‘yung binilhan namin ng isang set ng limang aklat.

Later na lang ulit ang Immortality.

Kuwento ko later yung Immortality. Alis na kami, eh.

Magic Tricks for Estrada’s House Arrest

“FYI: House just passd 2nyt a concurrent resolution expressing d sense that erap b given a xmas furlough. Madalian, tapos nagadjourn til Monday”

As this writer went out of the movie house Wednesday night after watching Harry Potter and the Chamber of Secrets, he got this text message from National Union of Students of the Philippines President Mong Palatino.

Here comes another magic trick of a different kind: this time, it was done in the real world, at the country’s House of Representatives, to be exact.

Read the entire story here.

I now have a wireless journal at Pinoyexchange.com. I use my cellular phone to post messages on it. If you are a Globe user and has also signed up for the PEx wireless journal, you may post messages by composing WJ TO CEDIE AND-YOUR -MESSAGE and then send it to 2333.

Last night, I was about to finish Anne Rice’s “Vittorio the Vampire” — there’s only one chapter left for me to read — but I forgot it at the office. Sayang talaga.

By the way, please check out my recent article in Peyups.com column Tembtation. Entitled “Muling Pagtatagpo,” it starts this way:

“Dinalaw mo na naman ako kagabi. Hindi ko iyon inaasahan. Akala ko’y nilimot mo na ako. O kinalimutan na kita. Hindi pa pala. Sa muli nating pagkikita, napakalapit natin sa isa’t isa, at halos ay magkadikit ang ating mga katawan. Malinaw na malinaw kong natitigan ang maganda mong mukhang kaytagal kong kinabaliwan. O, kay igting ng pagnanasa kong mahagkan ang mapupula mong mga labi na lagi kong pinapangarap.” Read more here.

Got to go now, Peyups EB’s at 6pm and it’s quarter to five already.

And here is dear Ashley, a 9 year old, the typical average age reader of Harry Potter: “I used to believe in what they taught us at Sunday School,” said Ashley, conjuring up an ancient spell to summon Cerebus, the three-headed hound of hell. “But the Harry Potter books showed me that magic is real, something I can learn and use right now, and that the Bible is nothing but Boring lies.”

The e-mail also quoted J.K. Rowling as saying Jesus is “weak and idiotic”:

“I think it’s absolute rubbish to protest children’s books on the grounds that they are luring children to Satan,” Rowling told a London Times reporter in a July 17, 2000 interview. “People should be praising them for that! These books guide children to an understanding that the weak, idiotic Son Of God is a living hoax who will be humiliated when the rain of fire comes, while we, his faithful servants, laugh and cavort in victory.”

I searched Google using some of the exact phrases in the quotation and do you know what I found out? The e-mail used as a basis for its claims this article from The Onion, a satirical website. According The Onion site, it “uses invented names in all its stories, except in cases when public figures are being satirized. Any other use of real names is accidental and coincidental”.

For more “urban legends” like this Harry Potter thing, visit TruthOrFiction.com.

I have a new book!
This afternoon, I bought a copy of J.R.R. Tolkien’s “The Fellowship of the Ring”, the first book in The Lord of the Rings trilogy. Huli na ko sa balita, ano?

• Philip Medel, the self-confessed killer of Nida Blanca today retracted his statements. In an emotional outburst during the preliminary investigation at the Department of Justice, he claimed he was abducted, tortured and was forced to take responsibility for the November 7 murder of the veteran actress. Medel also cleared Blanca’s husband, Rod Lauren Strunk, whom he earlier identified as the mastermind.
• Due to “extreme depression”, former actress and beauty queen Ma. Theresa Carlson jumped to her death 2 a.m. today from the 23rd Floor of the Platinum 2000 Condominium in Greenhills, San Juan. Carlson was reportedly a battered wife. Her husband is former Ilocos Norte Congressman Rodolfo Farinas. She reportedly went to Malacanang last night to see the President and show her some very important video tapes. (Just some coincidences: Nida Blanca and Ma. Theresa were both killed in Greenhills; In the Blanca murder, there were also tapes involved–the state casino had to review their video tapes to determine if Blanca was indeed there before she was killed.)
• An ecstatic President Gloria Macapagal-Arroyo is back from what her people describe as a “successful trip” from the United States. Will the US military bases be back?Abangan!
• Autonomous Region of Muslim Mindanao Governor Nur Misuari is now a fugitive. He is reportedly in Malaysia already. Earlier this week, suspected Misuari followers attacked a military camp in Jolo.