Maaari bang umusug-usog nang konti? Mula sa pinakalikod na upuan ng bus, nakunan ko ang mga taong ayaw umusog sa loob.
Depende sa oras at suwerte, mga 15 hanggang 30 minuto ang pagitan ng mga biyahe. Kaya naman nang dumating at tumigil ang bus, pinakiusapan ng konduktor ang mga pumapasok na dumiretso lamang sa dulo para mas marami ang makasakay. But no, ang gusto talaga ng mga kababayan natin ay laging makababa agad. Nagkatrapik-trapik sa malapit sa pinto, pero anluwag-luwag sa dulo ng bus.
Ngayong 2010, sana’y bahain ng pagpapala’t putukan ng swerte ang ating mga pamilya at nawa’y maampat ang daloy ng karahasan sa ating bayan.
Manigong bagong taon!
Kahit di naman talaga bagay ang snowman sa Pilipinas, hayaan na rin ninyong batiin niya kayo:
Nang mabasa ko ang blog entry ni Abe na “How the Bureau of Customs Spoiled the Fun”, naalala ko ang aking sariling kwentong Customs.
Kahapon, pumunta ako sa Quezon City Post Office at kinuha ko yung in-order ko sa eBay na tatlong replacement styli para sa Palm Centro ko. Maayos naman ang transaction, at gaya nang dati, mababait pa rin ang mga empleyado roon, pati na ang mga nasa Customs section.
Pero may naranasan ako sa tao ng Bureau of Customs (BoC) sa Taguig Post Office na medyo nagpapainit ng ulo ko kapag naaalala ko. Ang nangyari kasi, yung palpak nila, ako ang nagdusa.