Category Archives: Biyahe Tayo

Unang buwan ng 2012

Leave a reply

Enero 2012Parang kakasimula pa lang ng taon, pero patapos na ang unang buwan ng 2012. Parang naghahabulan lamang ang mga araw, at habang patuloy ang mga ito sa pagtakbo, minabuti kong balikan at itala ang aking Enero.

Siyempre, ang maraming oras ng bawat weekdays ko ay ginugol sa trabaho. Ganado at masaya pa rin ako sa Yahoo! sa kabila ng maraming pagbabago gaya ng pagkakaroon namin ng bagong CEO at pag-alis ng aming co-founder na si Jerry Yang.

Ang oras na natitira mula sa pagtatrabaho ay ginugol namin ni Myla sa pagkukuwentuhan, pagbibiyahe, pagbabasa, at pagkain. May ilang biyahe kaming binabalak ngayong taon. Kung may panahon nga lang, puwede na kaming makagawa ng travel and food blog. Pareho rin kaming nangongolekta ng digital copies ng mga gusto naming magazines.

Continue reading →

It's more fun in the Philippines

3 Replies

It's more fun in the Philippines

Pansamantalang nawala ang atensyon ng mga Pilipinong netizen kina Gloria Arroyo, Renato Corona, at Jovito Palparan kahapon matapos ilunsad ng Kagawaran ng Turismo ang bago nating tourism slogan: “It’s more fun in the Philippines.”

Sa unang dinig, di ito kasing simple at catchy ng “WOW Philippines.” Pero kung pakaiisipin, swak na swak ang slogang ito. Di nga ba’t kilala tayo sa pagiging masayahing mga tao? Kahit na nasa gitna ng rebolusyon o trahedya, nagagawa pa rin nating magpatawa at bumungisngis. Sa kabila ng ilang hindi kaaya-ayang bagay sa ating bansa, dahil sa magagandang tanawin at mainit na pagtanggap nating mga Pilipino, nag-i-enjoy ang mga turista sa Pilipinas. At bukod sa 7,107 pulo sa ating bansa, napakarami pang mga dahilang maaari nating ibigay kung bakit “it’s more fun in the Philippines.”

Continue reading →

Kariton ng mga pangarap

7 Replies

Noong isang Sabado, naging saksi ako sa katuparan ng isang pangarap. Malaking bagay ito sapagkat ang kaganapan ng pangarap na ito’y kakanlong at magpapayabong sa marami pang mga pangarap.

May tinatapos ako sa Yahoo! nang hapong iyon nang mag-tweet si Andrew, ang makisig at maalalahanin kong pinsan. Papunta raw siya kay Efren Peñaflorida, Jr. sa Cavite. Araw iyon ng pagbubukas ng Kariton Building ng organisasyon ng Pilipinong CNN Hero. Dahil kaladkarin ako nang araw na iyon — at talaga namang bilib sa Dynamic Team Company (DTC) ni Kuya Ef — agad akong sumagot na sasama ako.

DapithaponMahaba-haba ang biyahe namin ni Andrew dahil sa trapik. Itinuloy na lang namin habang kumakain ng libre niyang McDo meal ang mga kuwentuhan at talakayang kadalasa’y sa YM at Twitter lang namin ginagawa. Natawagan pa namin si Tita Mila at nagkumustahan sila.

Natuwa rin kami’t sa daan ay nakalanghap kami ng sariwang hanging probinsya at in-enjoy namin ang tanawin habang kami’y nasa gitna ng papalubog na araw at tabing dagat. Wari’y inalis nito ang pagod sa matagal na biyahe.

Continue reading →

E0h p0h!

2 Replies

Gusto ko nang makabalik sa blogging kaya isinulat ko ito habang naka-taxi sa EDSA. Kung maghihintay pa akong maging in the mood para sa isang grand welcome-me-back entry ay baka abutin na naman tayo ng limang buwan.

Kaya para ma-test kung may naliligaw pa rito, tanungin ko muna kayo: sa inyong palagay, paano maso-solve ang problema natin tra sobrang trapik sa Kamaynilaan?

Trapik, nakaka-bad trip

1 Reply

Di gumagalaw ang mga sasakyan sa EDSA.

Di gumagalaw ang mga sasakyan sa EDSA.

Kapag umaga — lalo na kung Lunes — nagiging isang napakahabang parking lot ang EDSA. Paano ba naman, di na halos gumagalaw ang mga sasakyan!

Kanina, binalak kong ituluy-tuloy na hanggang Ayala ang biyahe ng sinakyan naming provincial bus. Pero hindi ko ito kinaya dahil baka uwian na bago ako makarating sa Ayala. Wala akong choice–bumaba ako sa bus at naglakad papuntang Santolan MRT station.

Continue reading →

Blogging from home

7 Replies

May mga dalawang oras na mula nang makarating ako rito sa bahay namin sa Marinduque, pagkatapos ng may kalahating araw na biyahe. Umalis ako sa Kamuning around 8am: Jeep -> bus -> tambay sa port kasi naiwan ng barko -> barko -> jeep -> tricycle, at nakarating sa bahay around 8pm.

Nakahiga na si Nanay Diding nang dumating ako. Patulog na yata sila, pero nabulabog sa pagdating ng panganay niyang apo. Nung birthday pa niya earlier this year ako huling nakauwi. After kong ibigay ang mga pasalubong kina Nanay, kumain muna saka kami tumawag sa mga tiya ko sa Germany.

Sa ngayon, nakadapa ako sa banig na nakalatag sa sahig na kawayan ng munti naming bahay. Ayoko sanang magkulambo pero mukhang mapipilitan ako dahil nagpapakitang gilas na ang mga lamok. Tila gusto pa ngang makipag-agawan ng kanilang ugong sa huni ng mga kuliglig sa paligid.

Share ko lang: Dati’y pangarap ko lang siguro na balang araw ay magkakaroon ako ng Internet connection at makakapag-blog habang narito’t padapa-dapa nang ganito. Nagkatotoo rin. Salamat sa Yahoo! at sa Smart Bro! :D

Continue reading →

Bloggers' Kitaan (Singapore Edition) 2

3 Replies

Leonard, Ederic, Alex, Anna, and JR sa Clarke Quay

Leonard, Ederic, Alex, Anna, and JR sa Clarke Quay

Biyernes noon, isang araw bago mag-a-trese. Pagkagaling sa opisina, kumain muna ako, umuwi sa hotel, at pagkatapos ay sumakay na sa MRT papuntang Clarke Quay.

Ito na ang araw na pinakaaabangan ng isang segment ng Pinoy blogosphere sa Singapore (at least lima katao ang part ng segment na yun, hehe) — ang Blogger Friday Riot Night.

Naunang dumating sa kitaan sina JR at Anna. Pagdating ko, naghihintay na sila sa amin. Sabi ko, dahil late kami,mag-date muna sila, hehe. Naglakad-lakad muna kami para maghanap ng makakainan.

Maya-maya, nag-grand entrance na sina Leonard at Alex. Sinalubong sila ng banda (na may tatlo katao na walang dalang instrumento). Nagkasundo na rin sa kakainan. Hooters! Hooters! (Naalala ko tuloy ang paborito kong pelikulang Big Daddy ni Adam Sandler.)

Continue reading →